Αναθέσεις, ωράρια εκπαιδευτικών, προσωπική ευθύνη!

Θέλω να επιστρέψω στο θέμα με μερικές, δύσκολες, σκληρές σκέψεις που μας αφορούν όλους και όλες, ειδικά εκείνους που βάζουν το προσωπικό συμφέρον και την βολή τους πάνω απ' όλα. Λυπάμαι που απογοητεύομαι τόσο συχνά, ίσως είναι μόνο δικό μου το πρόβλημα αλλά επιτρέψτε μου να σας πω μερικές σκέψεις-συναισθήματα που με κατακλύζουν.
Έχω εντοπίσει, μέσα στην πορεία αυτών των χρόνων ως Σχολική Σύμβουλος Οικιακής Οικονομίας συναδέλφους που εργάζονται σκληρά, που συμπληρώνουν ωράριο σε 3 και τέσσερα αλλά και πέντε σχολεία, και χωρίς να παραπονιούνται κάνουν ευσυνείδητα την δουλειά τους, προσφέροντας στον κλαδο μας τα μέγιστα. Τους, τις ΣΥΓΧΑΙΡΩ μέσα από την καρδιά μου και τους-τις ευχαριστώ!
Από την άλλη υπάρχουν εκείνοι και εκείνες που δεν διδάσκουν παρά ελάχιστα, και χωρίς να συντρέχουν ειδικοί σημαντικοί λόγοι. Όπως είναι φανερό, αυτό δημιορυγεί τεράστια προβλήματα στο ηθικό και όχι μόνο θέμα της διδασκαλίας της Οικιακής Οικονομίας.
Γιατί δεν γίνεται να παραπονιόμαστε ότι μας παίρνουν το μάθημα οι άλλοι κλάδοι που το έχουν ως δεύτερη ανάθεση όταν ΕΜΕΙΣ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΜΑΣ ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ. Δεν γίνεται να παλεύουμε για τον κλάδο όταν δεν αγωνιζόμαστε να κάνουμε το μάθημά μας στα διπλανά σχολεία με το δικό μας αλλά απλά βολευόμαστε με ελάχιστες ώρες διδασκαλίας. Γιατί οι προιστάμενοι, και οι διευθυντές, απλά θα κάνουν εκείνο που νομίζουν, σωστό ή λάθος, αδιαφορώντας για τα θέματα που μας αφορούν ως κλάδος και τους αγώνες που κάνουμε γι αυτά.
Η προσωπική μας ευθύνη για την διδασκαλία του μαθήματος μας είναι εκείνο που θα έπρεπε να είναι το βασικότερο και εκείνο που με πονάει, όταν δεν υπάρχει. Γιατί θα πρέπει να περιμένουμε από άλλους-ες να κάνουν εκείνο που πρέπει να κάνουμε εμείς; Είναι δυνατόν στο διπλανό σχολείο να διδάσκουν Οικιακή Οικονομία άλλες ειδικότητες, μια πόρτα δίπλα, αλλά εμείς να μένουμε στο δικό μας σχολείο διδάσκοντας Γεωγραφία π.χ. ή κάνοντας γραμματειακή υποστήριξη όταν ο κλάδος μας πλήττεται από τα προβλήματα και απειλείται κάθε στιγμή από τις άλλες ειδικότητες και πολλές ακόμη που καιροφυλακτούν να πάρουν το μάθημά μας;
Η απογοήτευσή μου είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ όταν μαθαίνω, και παρατηρώ τέτοιες περιπτώσεις, ανίκανη σε πολλές περιπτώσεις να κάνω κάτι... ακόμη.
Θεωρώ ότι ο καθένας και η καθεμία προσωπικά είναι αυτοί και αυτές που έχουν την υποχρέωση να νιώσουν την ευθύνη των πράξεων τους και των συνεπειών που αυτές έχουν στον κλάδο και στο μέλλον του.
Είμαι στη διάθεση σας για τα σχόλια σας...

Μάθημα: αξίες και πρότυπα.

Σημερα κάναμε μάθημα με μια συνάδελφο. Το θέμα ήταν οι αξίες και τα πρότυπα, στη Β Γυμνασίου, στην σελίδα 20. Αρχικά να σας πω, ότι η συγκεκριμένη ενότητα έχει πολλά θέματα για να μπορέσει να "βγει" στην μια διδακτική ώρα που είναι ο σχεδιασμός της σύμφωνα με το βιβλίο του καθηγητή. Επομένως, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και μέχρι τρεις διδακτικές ώρες, αφού και τα θέματα της οργάνωσης αρχικά, αλλά και οι ανάγκες με την πυραμίδα αναγκών και το θέμα των αξιών και των προτύπων είναι ιδιαίτερα σημαντικά για να ξεπερασθούν εύκολα μέσα σε μια ώρα.
Θα ήθελα να σας μεταφέρω την μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σήμερα σε αυτό το μάθημα, για να πάρετε ιδέες που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες.
Ξεκινήσαμε ρωτώντας τα παιδιά να μας πουν τα όνειρα τους, και με ποιο τρόπο θα τα πραγματοποιήσουν κατά την γνώμη τους. Συνδέσαμε έτσι τις αξίες, ως μέσο αλλά και ως σκοπό για την επίτευξη των ονείρων τους, που θεωρήθηκε και ο στόχος τους, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του μαθητή.
Παροτρύναμε όλα τα παιδιά να μιλήσουν , και μια και στην τάξη ήταν γύρω στα 20, ήταν σχετικά εύκολο να αναφέρουν όλα τα όνειρα τους. Είναι πολύ σημαντικό, ειδικά για εκείνα τα παιδιά που για διάφορους λόγους δεν είναι εύκολο ούτε να ακούσεις την φωνή τους. Αντίθετα εδώ, μίλησαν και μάλιστα ανέβασαν την αυτοεκτίμησή τους, περιγράφοντας το όνειρο που έχουν στην ζωή τους. Φυσικά, τα όνειρα των παιδιών είχαν να κάνουν με το επάγγελμα που θέλουν να ακολουθήσουν, οπότε και εμείς το συνδέσαμε με τις αξίες του επαγγελματία αυτού, ή και του του συγκεκριμένου επαγγέλματος. Π.χ. ρωτήσαμε ποιες πρέπει να είναι οι αξίες ενός δασκάλου.
Στην συνέχεια χωρίσαμε τα παιδιά σε μικρές ομάδες, όπως κάθονταν στα θρανία τους, και τους δώσαμε περιοδικά ποικίλης ύλης. Τους ζητήσαμε να τα ξεφυλλίσουν και να διακρίνουν άτομα που μπορεί να είναι πρότυπα για τους ίδιους ή και για άλλους. Έπρεπε στην συνέχεια να περιγράψουν τα χαρακτηριστικά (και τις αξίες) που έχουν αυτά τα άτομα ώστε να αποτελούν πρότυπα.
Η συζήτηση που ακολούθησε τις απόψεις των παιδιών οδήγησε και σε σκέψεις όπως το γεγονός ότι πρέπει να κρίνουν αυτά που τους δίνονται ως πρότυπα, και ότι συγγενικά ή γονεικά πρότυπα δρουν επίσης ισχυρά.
Σημαντικό ήταν το γεγονός οτι έγινε κριτική και μάλιστα αυστηρή σε θέματα που επεξεργάζονται τηλεοπτικές εκπομπές, που ασχολούνται με τις ζωές των άλλων, και αν είναι χρήσιμο ή όχι. Με την δική μας καθοδήγηση αλλά και τα όρια, χρονικά και όχι μόνο, που τέθηκαν, το μάθημα κύλησε υπέροχα και οι μαθητές αξιοποίησαν τις έννοιες αξίες-πρότυπα για την δική τους χρήση.
Στόχος μεταξύ των άλλων ήταν η επίγνωση της προωθησης προτύπων απο τα ΜΜΕ, η επιβολή κριτικής σε αυτά, και η προσπάθεια προσωπικής αναζήτησης στόχων αλλά και προτύπων και αξιών απο τους μαθητές.

Υ.Γ. Αν θεωρείτε ότι η περιγραφή αυτού του μαθήματος και της μεθοδολογίας του είναι χρήσιμη, πειτε το για να συνεχισθεί.
Ευχαριστώ.