Ώρα για νέο ξεκίνημα!

Αρχικά και πριν ξεκινήσουμε την νέα σχολική χρονιά που σηματοδοτείται από τις τάξεις του ΠΕΚ και της εισαγωγικής επιμόρφωσης, θα ήθελα να συγχαρώ όλες και όλους τους νεοδιόριστους καθηγητές-τριες. Να είστε γεροί-ες και δυνατοί-ές, να αξιοποιήσετε όλα τα ταλέντα και τις γνώσεις που έχετε αποκτήσει από τις σπουδές σας, και προπάντων, να έχετε την διάθεση για αυτογνωστικές διαδικασίες που οδηγούν στην αναβάθμιση των πραγμάτων που κάνουμε, στην συνέχιση της προσπάθειας, αλλά κυρίως, στην διατήρηση του σκοπού στο εκπαιδευτικό ταξίδι που ξεκινάει, αλλά και στην ανανέωση των στόχων στην πορεία αυτού του δρόμου.
Η εισαγωγική επιμόρφωση ξεκίνησε ήδη από σήμερα, 24 Αυγούστου. Μπορεί να μην είναι το τέλειο για τους νέους εκπαιδευτικούς, είναι όμως ένα εργαλείο που μπορεί να δώσει σπέρματα για το ξεκίνημα και την καλλιέργεια του εκπαιδευτικού αγρού στην συνέχεια.
Χαρείτε το, βιώστε το, συζητήστε με τους επιμορφωτές και τους συναδέλφους σας, νιώστε, ίσως για τελευταία φορά, την χαρά του μαθητή, αδράξτε εκείνα που μπορούν να σας προσφερθούν σε όλα τα επίπεδα.
Και για όσες και όσους συναδέλφους δεν θα μπορέσω να συναντήσω προσωπικά στις τάξεις των ΠΕΚ, οι παρουσιάσεις μου θα ανέβουν στην ιστοσελίδα, για το πρώτο τους ξεκίνημα, και την ώθηση για αναζήτηση.
Καλή επιτυχία, καλό ξεκίνημα, καλό φθινόπωρο και πάνω απ' όλα καλή σχολική χρονιά.

Διακοπές στην Κέρκυρα!- Holidays in Corfu!

Μπορεί να ακούγεται σαν ταινία, αλλά μπορείτε και εσεις να ειστε μέρη της. Σας καλώ λοιπόν, να κάνουμε διακοπές μαζί, στο Σιδάρι, το χωριο μου.
Σας έχω δε, μια φανταστική πρόταση.
Το ξενοδοχείο Beach Star Hotel, δίπλα στην θάλασσα.
Δειτε τη ιστοσελίδα http://beach-star-hotel.com/index.php και επικοινωνήστε με τον ιδιοκτήτη, Βασίλη Βλάχο, χρησιμοποιώντας και το όνομα μου.
Και αν κλείσετε, πάρτε με τηλέφωνο να σας ξεναγήσω.
Σας περιμένω στο Σιδάρι!

Ο πόνος της αχαριστίας...

Κάποιες φορές στη ζωή μας πιστεύουμε ότι η αχαριστία είναι κάτι άπιαστο, μακρινό...μια "αρετή", που δεν μας αγγίζει, δεν θα μας αγγίξει ποτέ...γιατί δεν είναι δίπλα μας, αλλά κάπου αλλού, σε ένα άλλο, δύστροπο και ξένο τόπο. Όταν όμως χτυπάει την πόρτα, όταν γεμίζει το χώρο και το χρόνο με την παρουσία της, όταν εμφανίζεται με το δικό της μοναδικά αξεπέραστο, θρασύ, δολερό και ανήθικο τρόπο, τότε όλα αλλάζουν. Τα αισιόδοξα χάνουν την πορεία τους, μπερδεύονται μέσα στο δρόμο της ευχής και της ελπίδας, γίνονται αγκάθια που πονάνε την ψυχή και πικραίνουν την γεύση της αγωνίας, της γλυκειάς αγωνίας για το καλύτερο...που θεωρείς ότι έρχεται κάποτε, θα έρθει η στιγμή τους, θα το δεις να εμφανίζεται στο τέλος, στην γωνία της μεγάλης ανηφόρας της δύσκολης πορείας για το καλύτερο, πιο ζεστό αύριο...
Πονάει η προδοσία, μαζί με την αχαριστία όταν ενώνονται γίνονται δηλητήριο, για να αλλάξουν τον ρου της σκέψης, της καρδιάς και της ζωής...προσφέρουν μια γερή δόση κώνειου, όχι όμως γιατί έτσι εξαγνίζεσαι αλλά γιατί πρέπει να εξαγνιστούν εκείνοι(ή εκείνες..) που το προσφέρουν...για να σπάσουν τις αλυσίδες της ένωσης με την μητέρα φύση-πορεία-φως...για να βοηθήσουν την λήθη να έρθει γρηγορότερα, για να ενισχύσουν την σκέψη της προδοσίας που θα γίνει μεγαλύτερη στο μέλλον...που μόλις έχει ξεκινήσει το ταξίδι της εφηβείας της πριν ενηλικιωθεί στο επώδυνο, και για την ίδια, μέλλον...
Ας είναι δίπλα μας τελικά...και η αχαριστία, και η προδοσία, μικρή , έφηβη ή μελλοντική ενήλικη.
Γιατί έτσι μαθαίνουμε, ωριμάζουμε, μεγαλώνουμε την δύναμη μέσα μας, ενισχύουμε την ελπίδα που θωρακίζεται από τα αγκάθια της κακοτοπιάς που βρίσκεται πλάι της...
Είναι και αυτές μέρος του παιχνιδιού που παίζουμε, που λέμε ζωή, και χαρά της ζωής, και ομορφιά της...
Μάλλον άλλος (ή..άλλη...) θα είναι ο χαμένος(ή η χαμένη...). Γιατί εμείς το ξέρουμε καλά...ότι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς...και εμείς έχουμε μάθει να ζούμε, να συνεχίζουμε, να προχωράμε...κα φυσικά να μην πεθαίνουμε....
Και ο νοών...νοείτο.....

Η ετήσια συνάντηση της ΔΟΟΟ

Η ετήσια συνάντηση της ΔΟΟΟ για το 2010 έχει ήδη προγραμματιστεί.
Θα γίνει στο Μόναχο της Γερμνανίας, στι 5-9 Φεβρουαρίου 2010.
Μια και δεν καταφέραμε να βρεθούμε στην Τζαμάικα την περασμένη χρονιά, είναι η ώρα να πάμε τον επόμενο Φεβρουάριο.
Λεπτομέρειες θα υπάρχουν το φθινόπωρο.

Ευχάριστα νέα!!!

Τα νέα που σας φέρνω είναι ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ και προέρχονται από το ΥΠΕΠΘ!
Ίσως είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, που το Υπουργείο Παιδείας κομίζει ευχάριστα νέα για το κλάδο μας.
Έτσι, με τις συντονισμένες προσπάθειες, του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, του τμήματος μας και της Προέδρου του κ. Ε. Γεωργιτσογιάννη, του Συλλόγου Αποφοίτων, και των Σχολικών Συμβούλων, το ΥΠΕΠΘ απαντάει ως εξής:
"....η υπηρεσία μας, κινούμενη πρς την κατεύθυνση της ευρυθμίας της εκπαιδευτικής πράξης, θα λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις και προτάσεις σας για τυχόν διορθώσεις ή συμπληρώσεις της υπ'αριθμ: 118842/Γ2/17-09-08 ΥΑ περί αναθέσεων μαθημάτων Γυμνασίου, Γ. Λυκείου, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ και εφόσον αυτές οι προτάσεις συμβάλλουν στη περαιτέρω βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου θα προβεί στις κατάλληλες ενέργειες".

Μια διεθνής συνάντηση!

Την περασμένη Τρίτη, 5 Μαίου, στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, πραγματοποιήθηκε η ημερίδα για το πλαίσιο του προγράμματος Aurora, του προγράμματος στο οποίο εμείς συμμετέχουμε με την εισαγωγή της Τριαρχικής Νοημοσύνης μέσα από την Οικιακή Οικονομία.Στη ημερίδα παρουσιάστηκαν οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Yale, από το οποίο και έχει ξεκινήσει όλη η προσπάθεια.
Παρουσίασαν επίσης τις δουλιές τους, πανεπιστημια από το Ντιτρόιτ, από την Πορτογαλία, την Σαουδική Αραβία, την Σλαβακία, το Ισραήλ και φυσικά την Ελλάδα.
Η ημερίδα είχε ιδιάιτερο ενδιαφέρον αφού συζητηθηκαν θέματα που αφορούν και την δική μας εμπλοκή στο πρόγραμμα.
Εξηγήθηκε στους συναδέλφους από τις άλλες χώρες, ο τρόπος με τον οποίο εμείς, ως Ελλάδα, και μέσα από την Οικιακή Οικονομία θα συμμετέχουμε, ελπίζοντας στη επίτευξη των κοινών στόχων του προγράμματος.
Για την Οικιακή Οικονομία, αυτό είναι πολύ σημαντικό, μια και το μάθημά μας γίνεται πρωτοπόρο στη εφαρμογή αυτού του πειράματος.
Φυσικά, η ξενάγηση των φιλοξενούμενων αλλά και η σύσφιξη των προσωπικών σχέσεων και η ανάπτυξη φιλίας είναι τμήμα της ελληνικής φιλοξενίας αλλά και της προσπάθειας για τη καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία.
Έτσι, το δείπνο στην σκιά της Ακρόπολης, αλλά και η επόμενη μέρα με ξενάγηση στην Αρχαία Κόρινθο ήταν πολύ όμορφα και δημιούργησαν τις συνθήκες για την καλύτερη επικοινωνία.
Οφείλω να ομολογήσω ότι για άλλη μια φορά βρέθηκα σε προσωπικές υπέροχες στιγμές, με συναισθήματα που ξύπνησαν τις εφηβικές μου αναμνήσεις, και τις επιρροές που υπήρξαν στη προσωπικότητά μου από τις διεθνείς επαφές που είχα εκείνα τα χρόνια. (μην μετρήσετε πόσα είναι αυτά!!!Η φίλη η Lara, μου τα θύμισε, αφού ήταν μια από εκείνες τις τουρίστριες στην Κέρκυρα τότε!!!!).
Πάρτε μια γεύση από αυτες τις υπέροχες δυο μέρες.
Πρέπει επίσης να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τον Δημήτρη Ζμπάινο για τη συνεργασία αλλά και την φιλοξενία του, αλλά και την γυναίκα του Ελίνα, και τις μικρές του κόρες, πραγματικά πανέμορφες, που στόλισαν την ημέρα μας.
Να μην ξεχάσω την καλή συνάδελφο, Σχολική Σύμβουλο Οικιακής Οικονομίας της Θεσσαλονίκης κ. Αθηνά Ματιάκη που ήταν και αυτή μαζί μας σε όλη αυτή την φιλοξενία.
Εύχομαι και για τις επόμενες διεθνείς συναντήσεις.!!!!

Dear friends, Mei Tan, Lara Luetkehans, Mengqiao Xu, Gina Greenwald, Ana Salgado, Rachel Zorman, Abdullah Aljughaiman and Lada Kaliska, I was very glad to meeting all.
I think we had a very good time,we got the chance to talk about many issues, concerning education, having fun, visiting Ancient Korithos, and spent a wonderful time at Dimitris lovely country house.
You made me feel teenager once more, and I would like to thank you for that. Time passes by, but feelings we feel can always be there, alive, with us, for the rest of our lives.
I hope we will meet again, somewhere in the world.
Of course, you are all wellcome to visit Greece again. Besides, there so many things you haven't seen this time.
And of course, I wish, that promises we made will come true sometime in the future...
Good luck to all of you!

Δειγματική διδασκαλία στα Γιάννενα

Αυτή η εικόνα είναι εκείνη που θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι η εικόνα της ιδανικής τάξης...Παιδιά και καθηγητής να γελούν μαθαίνοντας και διασκεδάζοντας...κάτι που συνήθως δεν συμβαίνει στις τάξεις του ελληνικού σχολείου.
Μηπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα δεδομένα σε κάτι τέτοιο;;
Μήπως πρέπει να αποφασίσουμε να αλλάξουμε οι ίδιοι-ιες τους εαυτούς μας, να κοιταξουμε λίγο πιο βαθιά μέσα μας και να αποφασίσουμε ΤΙ πραγματικά θέλουμε από την ζωή και της εργασία μας;;;