Το συνέδριο στο Χαροκόπειο.

Την περασμένη εβδομάδα, από την Τρίτη ως και την Παρασκευή, στο Χαροκόπειο πραγματοποιήθηκε το Διεθνές Συνέδριο με θέμα "Excellence in Education 2010: Research, Strategic Planning and Development".
Την Πέμπτη, 10 Ιουνίου υπήρχε και πραγματοποιήθηκε παρουσίαση των συναδέλφων Οικιακής Οικονομίας που παρουσίασαν τη δουλειά που έγινε μέσα στην τάξη με την εισαγωγή της τριαρχικής νοημοσύνης στην διδασκαλία της Οικιακής Οικονομίας, θέμα που όπως υποθέτω ξέρετε "έτρεχε" πολιτικά όλη την χρονιά που μας πέρασε σε αρκετά σχολεία της Ελλάδας υπό την αιγίδα και συνδρομή του τμήματος Οικιακής Οικονομίας και Οικολογίας του Χαροκοπείου και του λέκτορα Δημήτρη Ζμπάινου.
Στην παρουσίαση αυτή είχαμε την ευκαιρία να δούμε τι πραγματικά έγινε μέσα στις τάξεις, τις δουλειές των μαθητών-τριών, τις διαφημίσεις που είχαν φτιάξει αλλά και τα υπεροχα βίντεο. Οι συνάδελφοι που παρουσίαζαν ήταν οι :

Κώστας Σκανδάλης από το 4ο Γυμνάσιο Χαλανδρίου
Μίνωας Στεφανάκης από Γυμνάσιο της Νέας Ιωνίας
Κορίνα Ανδριώτη από Γυμνάσιο της Κυψέλης
Χριστίνα Κτενά από το Πειραματικό Γυμνάσιο Πάτρας
Ελένη Σιδηροπούλου από Γυμνάσια του Κιλκίς.

Παράλληλα οι Σχολικές Σύμβουλοι Ελένη Κορέτση, Χαρά Καρρά και η υπογράφουσα είμασταν εκεί για να παρουσιάσουμε τους συναδέλφους και να υποστηρίξουμε το έργο τους αλλά και να στηρίξουμε τις νέες διαστάσεις που μπορεί να πάρει η διδασκαλία της Οικιακής Οικονομίας.

Και τώρα θα μου επιτρέψετε να γκρινιάξω. Αλλά και να εκφράσω τον απέραντο θυμό μου, που πολύ καιρό τώρα κρατάω μέσα μου ή και απλά συζητάω χαμηλόφωνα. Βλέπω όμως ότι μάλλον ήρθε η ώρα να τα πω λίγο πιο έντονα, παίρνοντας το δικαίωμα από τα 7 χρόνια που υπηρετώ το θεσμό της Σχολικής Συμβούλου Οικιακής Οικονομίας αλλά και τα 25 χρόνια ενεργούς δράσης ως εκπαιδευτικός και υπηρέτης της επιστήμης της Οικιακής Οικονομίας. (οποιοσδήποτε και οποιαδήποτε μπορεί να αμφισβητήσει το έργο μου και ευχαρίστως θα δεχθώ την όποια κριτική αφού δυστυχώς σε αυτή τη χώρα η αξιολόγηση και η προσπάθεια για το καλύτερο μέσα από την κριτική είναι ανύπαρκτη σε υπηρεσιακό και ανώτερο επίπεδο.)
Η παρουσίαση έγινε στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, στο φυσικό επιστημονικό μας χώρο. Όμως το ακροατήριο ήταν μόνο 20 περίπου άτομα, καθηγήτριες και καθηγητές Οικιακής Οικονομίας, οι περισσότεροι-ες από μακρινά μέρη της επαρχιακής Ελλάδας, τους οποίους-ες και ευχαριστώ ολόθερμα για την συμμετοχή τους. Και ευτυχώς δηλαδή που ήταν και αυτές-οι γιατί κατά τα άλλα την παρουσίαση της δουλειάς των συναδέλφων, και τη προσπάθεια για την ενίσχυση του μαθήματος μέσα από τη νέα διάσταση που μπορεί να πάρει με μια άλλη διδακτική μέθοδο, που μπορεί και να οδηγήσει στην ενίσχυση του μαθήματος , λάμπρυναν με την ηχηρή ΑΠΟΥΣΙΑ τους οι συνάδελφοι Οικιακής Οικονομίας της Αθήνας και του Πειραιά, ο Σύλλογος Αποφοίτων, αλλά και οι άλλες δύο Σχολικές Σύμβουλοι Οικιακής Οικονομίας.
Φαίνεται ότι η αγάπη για την επιστήμη που όλοι και όλες υπηρετούμε έχει μικρότερη διάσταση από αυτή που εγώ, προφανώς λανθασμένα, πιστεύω.(ίσως τελικά παραείμαι ρομαντική....)
Επίσης γίνεται φανερό ότι ο καναπές και η βολή του καθενός που θέλει να λέγεται επιστήμονας και εκπαιδευτικός Οικιακής Οικονομίας έχει μεγαλύτερη αξία από την προσπάθεια για την αναβάθμιση του μαθήματος, από την μεταξύ μας επικοινωνία, από την ανάγκη να μάθουμε τα τεκτενόμενα στις αίθουσες που διδάσκεται το μάθημά μας, με στόχο την βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας του μαθήματος, την ανάδειξή της αξίας του.
Φρονώ, και διορθώστε με αν κάνω λάθος, ότι πρέπει να ξυπνήσουμε από τον δημοσιουπαλληλικό ύπνο. Ίσως οι άλλες ειδικότητες το αντέχουν αυτό τον ύπνο, σε μας όμως πάλι, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να κοιμόμαστε σε μια εποχή που δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, που οι δεύτερες αναθέσεις ήδη φαίνεται να δημιουργούν πρόβλημα στις θέσεις μας, που τα θέματα μας περνούν σε άλλες μορφές μαθήματος μέσα από τις νέες ανακοινώσεις του ΥΠΕΠΘ και εμείς δεν κάνουμε τίποτε για άλλα αυτά. Απλά περιμένουμε, ή απλά βρίσκουμε δικαιολογίες για να μην είμαστε παρούσες και παρόντες στις εξελίξεις, που στο παρελθόν βοηθήσαμε εμείς οι ίδιες καιίδιοι ώς ειδικότητα για την αρνητική πορεία που έχουν τώρα, με τα πολλά λάθη που και πάλι λόγω την μη φυσικής μας παρουσίας έγιναν.
Μπορεί να είμαι σκληρή, είμαι σίγουρα πολύ θυμωμένη, γιατί δεν μπορώ να πιστέψω πως γίνεται να έρχεται η συνάδελφος από το μακρινό σχολείο του Κιλκίς, 10 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τα Σκόπια να μας δείξει τι έκαναν οι μαθητές-τριες της εκεί, και η συνάδελφος από την Νεάπολη Λακωνίας και να μην μπορούν να είναι εκεί, οι συνάδελφοι καθηγητές-τριες Οικιακής Οικονομίας της Καλλιθέας, του Πειραιά, της Αθήνας,(γιατί οι πιο μακρινοί-ες σαφώς και δικαιολογούνται παρότι είναι πάντα παρούσες στις εξελίξεις με πολυ καλό ποσοστό σε αναλογία με τους συναδέλφους της Αττικής ) σε μια χρονική στιγμή που ξέρουμε καλά τι επικρατεί στο σχολείο, που σίγουρα μπορούσαν να κανονίσουν να λείπουν αφού οι σχολικές εργασίες είναι ελάχιστες αυτό τον καιρό.
Αν δεν στρατευτούμε όλες και όλοι , αν δεν παλέψουμε και με την φυσική μας παρουσία, αν δεν υποστηρίξουμε αυτό που υπηρετούμε και αγαπάμε , αν δεν το δείξουμε είμαστε χαμενες και χαμένοι.
Αν το αγαπάμε, φυσικά. Αν νιώθουμε ότι αγαπάμε την Οικιακή Οικονομία, αν δεν ντρεπόμαστε γι αυτό που σπουδάσαμε και διδάσκουμε. Γιατί αν είναι αλλιώς τα πράγματα , αν η ντροπή να λέμε ότι διδάσκουμε Οικιακή Οικονομία είναι μεγαλύτερη, καλύτερα να δείξουμε λίγο φιλότιμο και ας αλλάξουμε δουλειά, κατεύθυνση, ειδικότητα.
Είναι άδικο για μια επιστήμη που ήταν πρωτοπόρα στην γυναικεία εκπαίδευση και χειραφέτηση, για την επιστήμη που είναι η πιο απαραίτητη σήμερα στην δύσκολη κατάσταση που τα άτομα και οι οικογένειες βιώνουν να την αρνούμαστε με αυτό τον τρόπο,και αντί να κάνουμε τα πάντα, την ποδοπατούμε και την μειώνουμε. Μειώνοντας και εγκαταλείποντας τους ίδιους μας τους εαυτούς ως εκπαιδευτικοί.
Και αν νομίζετε ότι είμαι περισσότερο από όσο πρέπει σκληρή και ίσως και άδικη σας παραθέτω δύο βίντεο που "μάζεψα" από το you tube και δείχνουν το αποτέλεσμα ....ελειπούς (το θέτω ομαλά, για να μην πω ανικανότητας) ή ανεπαρκούς αν θέλετε διδασκαλίας Οικιακής Οικονομίας.(αν ο κύριος συνάδελφος που διδάσκει Οικιακή Οικονομία στο πρώτο βίντεο αναγνωρίσει την φωνή του ας προβληματιστεί........).
Δείτε τα λοιπόν, και καταλάβετε την πίκρα και την οργή μου.
Δέχομαι όλα τα σχόλια που θέλετε να κάνετε. Σύντομα θα ξεκινήσω και φόρουμ ώστε να συζητήσουμε τελικά τι θέλουμε για την Οικιακή Οικονομία.



Και στην συνέχεια η καταστροφή του βιβλίου της Οικιακής Οικονομίας που συμβολίζει πολλά για την καθηγήτρια ή τον καθηγητή που δίδασκε Οικιακή Οικονομία σε κείνο το σχολείο.

Ερωτηματολόγιο πτυχιακής εργασίας

Η πτυχιακή φοιτήτρια, και μελλοντική συνάδελφος καθηγήτρια Οικιακής Οικονομίας ζητάει την βοήθεια μας για την ολοκλήρωση της πτυχιακής της εργασίας. Σας παρακαλώ, να συμπληρώσουμε όλες και όλοι το ερωτηματολόγιο της που βρίσκεται στην σελίδα με τις ανακοινώσεις της ιστοσελίδας μας ( εδώ) για να μπορέσει να ολοκληρώσει την εργασία της. Αφού το συμληρώσετε να της το στείλετε στο hs20641@hua.gr.
Σας ευχαριστώ εκ μέρους της!!!

Διατροφικό(!!!!).....ανεκδοτάκι!

Ας χαλαρώσουμε λίγο.....

Εν αρχή ο Θεός γέμισε τη γη με μπρόκολο, κουνουπίδι και σπανάκι,
> πράσινα, κίτρινα και κόκκινα λαχανικά
> όλων των ειδών, ώστε ο άνδρας και η γυναίκα να ζήσουν υγιεινά και παντοτινά.
> Ο σατανάς όμως δημιούργησε τα Haagen Dazs και τα διάφορα cookies.
> Και ρώτησε: «Λίγη ακόμη σάλτσα ...
> βύσσινου;»
> και ο άνδρας απήντησε: «Ευχαρίστως!»
> και η γυναίκα πρόσθεσε: «Παρακαλώ για μένα άλλη μια ζεστή βάφλα με σαντιγύ!».
> Και έτσι πήραν και οι δύο από 5 κιλά .
> Και ο Θεός δημιούργησε το γιαούρτι, ώστε να διατηρήσει η γυναίκα το σώμα της όπως άρεσε στον άνδρα.
> Και ο σατανάς δημιούργησε από το σιτάρι το άσπρο αλεύρι
> και από το ζαχαροκάλαμο τη ζάχαρη και τα συνδύασε.
> Και η γυναίκα άλλαξε νούμερο στην ένδυσή της και πήγε από το 38 στο
> 46.
>
> Και έτσι είπε ο Κύριος: «Δοκίμασε το φρέσκο μαρούλι μου!»
> Και ο σατανάς εφεύρε το ντρέσσιγκ και το σκορδόψωμο ως συνοδευτικά.
> Και οι άνδρες και οι γυναίκες μετά από αυτή την απόλαυση
> άνοιξαν τις ζώνες τους κατά τουλάχιστον μία τρύπα.
>
> Ο Κύριος όμως είπε: «Σας έδωσα φρέσκα λαχανικά και ελαιόλαδο, στο
> οποίο να μαγειρεύετε υγιεινά!»
> Και ο σατανάς συνόδεψε τα φαγητά αυτά με δεύτερο πιάτο, από νόστιμες
> μπουκίτσες από ψωμάκια, τυράκια camembert, αστακό σε βούτυρο μυρωδάτο
> και φιλετάκια κοτόπουλου.
> Και οι τιμές χοληστερίνης του ανθρώπου ανέβηκαν στα ουράνια.
> Έτσι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο αθλητικά παπούτσια, ώστε να χάσει
> μερικά κιλά με την άθληση...
> Και ο σατανάς δημιούργησε την δορυφορική τηλεόραση και τα DVD μαζί με
> τα τηλεχειριστήρια,
> για να μην κουράζεται ο άνθρωπος με το ζάπινγκ.
> Και οι άνδρες και οι γυναίκες γελούσαν και έκλαιγαν μπροστά την οθόνη
> και άρχισαν να φοράνε ελαστικές φόρμες αδυνατίσματος.
> Έτσι ο Θεός δημιούργησε την πατάτα, φτωχή σε λίπος και κάλιο και
> γεμάτη θρεπτικές ουσίες.
> Και ο σατανάς αφαίρεσε την φλούδα και έκοψε το εσωτερικό της σε πατατάκια,τα οποία τηγάνησε και τα κάλυψε με πολύ αλάτι..Και ο άνθρωπος πήρε μερικά κιλά ακόμη...
> Ο Θεός όμως έφερε το άπαχο κρέας, ώστε τα τέκνα του να χορταίνουν
> προσλαμβάνοντας λιγότερες θερμίδες.
> Και ο σατανάς έφερε τα Goodys και το τσίζμπουργκερ των 99 λεπτών. Και ρώτησε ο σατανάς: «Θέλεις και τηγανητές πατάτες;»
> Και είπε ο άνθρωπος: «Βεβαίως, μια μεγάλη μερίδα με μαγιονέζα!».
> Kαι σχολίασε ο σατανάς: «Έτσι μπράβο!»
> Και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα.
>
> Και ο Θεός αναστέναξε και δημιούργησε το τετραπλό μπαϊ-πάς της καρδιάς.
> Και τότε ο σατανάς είπε 'είπαμε να παίζουμε τίμια'...
> ....Και δημιούργησε το ΙΚΑ.


>

Διαβάστε και αυτό...

Επειδή πραγματικά ο φόβος για όσα συμβαίνουν στην χώρα μας με τα θέμα της οικονομικής κρίσης μπορεί να έχει και άλλες πλευρές εξήγησης ή και ανάλυσης της, και επειδή νομίζω ότι όλα όσα συμβαίνουν μπορεί να είναι μαθήματα που πρέπει να πάρουμε για να γίνουμε καλύτεροι, διαβάστε την παρακάτω επιστολή, γραμμένη από τον Ιωάννη Ψάρρα, θεραπευτή στην εταιρία Εσωτέρα Θεραπευτική. Θεωρώ ότι κάθε άποψη για το θέμα αυτό που μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη αντιμετώπισή της αλλά και στην ελπίδα για το μέλλον μόνο καλό μπορεί να κάνει...

Μία Ελληνική ; Κρίση
Του Ιωάννη Ψάρρα

Είναι πλέον κοινός τόπος ότι ο ‘από μηχανής θεός’ μάς τελείωσε.
Τα αποθέματά του –κατά την ταπεινή μου γνώμη- εξαντλήθηκαν με το τέλος των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.
Εις το εξής θα υπάρχει μόνον στις τραγωδίες του Ευρυπίδη ως απολίθωμα μιας εποχής που ‘εξέτισε την ποινή της’.

Υπάρχει επίσης η αίσθηση , αν όχι η γνώση, ότι έχουμε μπλεχθεί στον ιστό της αράχνης , αλλά κυρίως έχουμε μπερδέψει γύρω-γύρω από το σώμα μας το σώμα της αράχνης, που είμαστε εμείς οι ίδιοι, όλα τα νήματα που δημιουργήσαμε ανά τους αιώνες, νήματα σκέψεων , πεποιθήσεων ,αντιλήψεων, αυταπατών ,εγωκεντρικών και συναισθηματικών, δραματοποιημένων απόψεων, θέσεων και πρακτικών.
Η αράχνη έχει μπλεχθεί στον δικό της ιστό!

Επίσης, η ενεργός νοημοσύνη μας , που έφερε έναν Οδυσσέα στην Ιθάκη του, έχει προσαράξει στο νησί της ενεργούς δολοπλοκίας, της συνεχούς πονηριάς ,όρα: λαμογιάς, της υπεροπτικής και άνευ μόχθου ‘αποδοτικότητας’, της διαρκούς και παρατεταμένης γκρίνιας, γκρίνιας μικρού παιδιού που αυθαδιάζει και απαιτεί μόνον, μιας ενεργούς αργοπορίας , που στοχεύει σε και για έναν απομεμακρυσμένο ‘σκοπό’, που ποτέ δεν έρχεται , με μια καθήλωση του τώρα απερίγραπτη , που μόνον ο φόβος της μνήμης των θανάτων του Έθνους μπορεί να περιγράψει, ένας εν ζωή θάνατος , που εμπεριέχει μια αφηρημένη ‘αιωνιότητα’ και έναν υποσχόμενο ‘παράδεισο’, μια παιδιάστικη ‘βυζαντινή’ παντοδυναμία λίγο πριν την Πτώση.

Η Ελλάδα , αυτή τη στιγμή είναι ένα πείραμα.
Όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
[Έλληνες μη ‘φτιάχνεστε’ πάλι , δεν είστε ο περιούσιος λαός!].
Όπως το 1821 οι Έλληνες έδειξαν το δρόμο για τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και το 1940 το δρόμο για τη διάλυση του φασισμού και του ναζισμού, έτσι και τώρα δείχνουν έναν δρόμο, μίαν Οδόν, που οδηγεί έξω από την υλιστική θεώρηση της ζωής, έξω από τον ρατσισμό, σε μια ποιοτικότερη ομαδική διαβίωση, έναν κοσμοπολιτισμό βασισμένον πάνω σε πλατιές, ανοιχτές απόψεις και σχέσεις, μια πιο φιλοσοφική θέση για τα κοινά,με υπομονή,συμπάθεια, ανεκτικότητα και απουσία ανησυχίας για τα μικρά της καθημερινότητας –και η παρούσα κρίση, είναι και αυτή ένα μικρό συμβάν-παρά την τραγικότητα των γεγονότων- , που έχει τις αιτίες του-, που όμως με διαύγεια σκέψης θα επιλύονται , βάζοντας τέλος στην ατομική και συλλογική απομόνωση,στο πάγωμα, στην ιδιοτέλεια, στην επίκριση των άλλων και ανεβαίνοντας στην άλλη στροφή της σπείρας, όπου οι κοινωνικές αξίες θα προτάσσονται των εγωκεντρικών , όπου οι ανθρώπινες σχέσεις θα υπερβαίνουν την απόγνωση και όπου η ηρεμία της οικουμενικής ζωής θα οδηγήσει στην επανεμφάνιση του Ωραίου, του Πλήρους Κάλλους, της κοινής εκείνης , δημιουργικής τάσης για την τέχνη του ευ ζην , που η ενασχόληση με μια από των λεγομένων καλών τεχνών, είτε ομαδικά , είτε ατομικά, είναι ο πρόδρομός της.

Από όπου και το τέλος του Πόνου και της Οδύνης.

Το πλέον καπιταλιστικό κράτος του πλανήτη, το Ελληνικό, ερήμην του,θα δημιουργήσει ένα τέτοιο ρήγμα στο σύστημα , ως αποτέλεσμα της ίδιας του της κρίσης, που δεν θα έχει προηγούμενο.

Είναι η ΤΡΙΤΗ ΠΤΩΣΗ ΤΕΙΧΟΥΣ.

Το 1989 η πτώση του ‘τείχους’ του Βερολίνου και από τότε σταδιακά η κατάρρευση του ‘τείχους’ του ‘υπαρκτού σοσσιαλισμού’, με κορύφωση τον Δεκέμβρη του 1991[εκτός νόμου το Κ.Κ.Σ.Ε. και παραίτηση του τελευταίου προέδρου της Σ.Ε., Μιχαήλ Γκορμπατσώφ-25 Δεκεμβρίου]
και τώρα, η ‘αποσύνθεση του ‘Τείχους’ του Καπιταλιστικού συστήματος και αυτού που το στηρίζει:
ο –ισμός ,που δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του.

Έχω πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη, όχι τόσο ατομικά στον κάθε Έλληνα-αν και μπορεί να περιμένει κανείς μια εκκωφαντική εκτίναξή του προς τα άνω-,όσο στο συλλογικό αρχετυπικό δυναμικό της φυλής , που δεν είναι άλλο από την ποιότητα της Ελευθερίας.
Μιας Ελευθερίας που πάντα έδειχνε, δείχνει και θα δείξει το δρόμο της ορθής επιλογής.

Αυτή τη στιγμή που : ‘ όλα φαίνονται να έχουν χαθεί και τίποτε δεν μπορεί να πάρει τη θέση τους’,
ας δούμε νηφάλια, ήρεμα, άφοβα, απτόητα και σιωπηλά , ποια ανάγκη πρέπει να υπηρετηθεί,κατανοώντας την αλήθεια που πάει να κυριαρχήσει ,αφοσιωνόμενοι στην οργανωμένη μέθοδο που οφείλουμε να αφήσουμε να μας κυβερνά- αυτή η αγάπη της οργανωμένης μεθόδου ας γίνει ο ηγέτης μας- και κοιτώντας μόνο προς μια κατεύθυνση, κατά προτίμηση την κάθετη- που όσες φορές το κάναμε , προκόψαμε, να αφεθούμε με εμπιστοσύνη στο ρεύμα της κοινής μας Απελευθέρωσης και μην προτείνοντας ή κάνοντας για ένα διάστημα τίποτα –έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ‘πρόταση’, παραμένοντας όμως σε ‘δημιουργική αναμονή’, απαγκιστρωνόμενοι και αποδεσμευόμενοι από τις ‘δικές’ μας ιδέες –αυτές μας κρατούν αιχμάλωτους- να αφήσουμε να εκδηλωθεί το καινούργιο , το καινοτόμο, το γενναιόδωρο αποκαλυπτικό μέλλον μας , για το οποίο και με το οποίο θα είμαστε έτοιμοι να παίξουμε το ρόλο μας στο παιχνίδι του Κ(κ)όσμου.

Το επείγον αυτή τη στιγμή είναι η αποφασιστική απαγκίστρωση από τον Φόβο. Τον φόβο του μέλλοντος, τον φόβο του θανάτου , τον φόβο του Φόβου. Με την έννοια και την δράση του κατεπείγοντος οφείλουμε ατομικά και ομαδικά να οδηγηθούμε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ.
Αυτό είναι ένα δημιουργικό ‘τίποτα’ που θα αποτρέψει την ‘ψυχολογική μας Μικρασιατική καταστροφή’.


14 Φεβρουαρίου 2010

Bring Back Home Economics Education

Το άρθρο που θα διαβάσετε πιο κάτω δημοσιεύτηκε στο site της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης.


Bring Back Home Economics Education

Alice H. Lichtenstein, DSc
David S. Ludwig, MD, PhD
HOME ECONOMICS, OTHERWISE KNOWN AS DOMEStic education, was a fixture in secondary schools through the 1960s, at least for girls. The underlying concept was that future homemakers should be educated in the care and feeding of their families. This idea now seems quaint, but in the midst of a pediatric obesity epidemic and concerns about the poor diet quality of adolescents in the United States, instruction in basic food preparation and meal planning skills needs to be part of any
long- term solution. About 35% of adolescents are overweight or obese, a prevalence that approaches 50% in minority populations.1 Excessive weight among youth affects virtually every organ system
and, according to a recent study, increases the risk of premature death.2 In addition, obesity adversely affects self esteem, academic accomplishment, and future earning potential of children.3
Programs meant to address obesity in youth have achieved limited success. Some localities have begun to screen students with body mass index (BMI) “report cards,” formed innovative relationships with farmers to supplement the school lunch with local produce, and enacted moratoriums on locating new fast food establishments in their neighborhoods. But powerful forces undermine these efforts, such
as the ubiquitous advertising of foods and beverages high in calories and low in nutrient content.
Michelle Obama’s “Let’s Move” campaign—with its emphasis on improving the quality of food and beverage in the schools and the community—is a welcome and historic step. However, better choices in schools will ultimately have limited effects if children do not have the ability to make better choices in the outside-school world, where they spend the majority of their time when young and which they inhabit when older. If children are raised to feel uncomfortable in the kitchen, they will be at a disadvantage for life. Two recent reports underscore the urgency of this situation. One story focusing on impoverished areas of the South Bronx identified a novel phenomenon in the United States: the coexistence of food insecurity and obesity in the same families and sometimes in the same individual.4 This “obesity hunger paradox” arises not only from lack of nutritious, affordable alternatives to fast food, but also from lack of knowledge about how to prepare nutritious food at home with inexpensive basic ingredients. At the other extreme, high end kitchen appliances now feature “smart” options for cookies, chicken nuggets, and omelets, allowing those with minimal cooking skills to prepare dishes or entire meals with the push of a button.5 Although the optimal diet for obesity and chronic disease prevention remains the subject of investigation, broad consensus exists regarding the benefits of home-prepared meals. Research suggests that frequent consumption of restaurant food, take-out food, and prepared snacks lowers dietary quality and promotes weight gain,6,7 and that food preparation by adolescents and young adults may have the opposite effect by displacing poor choices made outside the
home.8 The increase in consumption of meals and snacks prepared away from home, now exceeding one-third of total calories among children and adolescents,9 appears related to the obesity epidemic.
Even more than before, parents and caregivers today cannot be expected or relied on to teach children how to prepare healthy meals. Many parents never learned to cook and instead rely on restaurants, take-out food, frozen meals, and packaged food as basic fare. Many children seldom experience what a true home-cooked meal tastes like, much less see what goes into preparing it. Work schedules and child
Extracurricular programs frequently preclude involving children in food shopping and preparation. The family dinner has become the exception rather than the rule. To improve education about food, it is not necessary to bring back the classic home economics coursework, replete with gender-specific stereotypes. Rather, girls and boys should be taught the basic principles they will need to feed themselves and their families within the current food environment: a version of hunting and gathering for the 21st century. Through a combination of pragmatic instruction, field trips, and demonstrations, this curriculum would aim to transform meal preparation from an intimidating chore into a manageable and rewarding pur- suit. As children transition into young adulthood, they should be provided with knowledge to harness modern conveniences (eg, prewashed salad greens) and avoid pitfalls in the marketplace (eg, prepared foods with a high ratio of calories to nutrients) to prepare meals that are
quick, nutritious, and tasty. It is important to dispel the myths—aggressively promoted by some in the food industry—that cooking takes too much time or skill and that nutritious food cannot also be delicious.
A comprehensive curriculum to teach students about the scientific and practical aspects of food might include basic cooking techniques; caloric requirements; sources of food, from farm to table; budget principles; food safety; nutrient information, where to find it and how to use it; and effects of food on well-being and risk for chronic disease. This curriculum would provide adolescents, especially at the high school level, with the skills they need to become confident in selecting, handling, and preparing
food. To minimize competition with other curricular activities, many of these topics could be integrated into existing science, math, economics, physical activity, and social studies coursework. Some additional time during the school day would be required for hands-on cooking classes and field trips. However, with improvements in dietary quality that may result from the new curriculum, mental performance may increase, tending to compensate for any modest reductions in time available for other classes.
Education in food preparation would produce meaningful synergy with environmental changes in schools, especially improvement in food quality at breakfast and lunch. School cafeterias could be renovated to allow for preparation of cooked meals from raw ingredients, rather than just the reheating of frozen foods by microwave or deep frying, as has become the norm. Instead of using candy as an aid
to teach counting in math class, more positive messages about health and nutrition could be creatively incorporated into coursework for students of all ages. An informed generation of children may also influence the eating habits of US families, just as tobacco education causes some students to discourage their parents from smoking. Ultimately, as this generation of school-aged children and adolescents reaches adulthood, they may serve as positive role models for their children and, through their long term purchasing habits, ensure healthful food choices are readily available in homes, supermarkets, and restaurants throughout the country.
Presently, many US schools provide information and guidance about tobacco, alcohol, drugs, sexually transmitted disease, and pregnancy; they should do the same about one of the most fundamental of human activities: eating. A renovated home economics curriculum could equip young adults with the skills essential to lead long healthy lives and reverse the trends of obesity and diet-related diseases. This instruction will also help youth reestablish a healthy relationship with food, protecting them from the constant onslaught of weight-loss diets and body-building fads. Obesity presently costs society almost $150 billion annually in increased health care expenditures.10 The personal and economic toll of this epidemic will only increase as this generation of adolescents develops weight-related complications such as type 2 diabetes earlier in life than ever before. From this perspective, providing a mandatory food preparation curriculum to students throughout the country may be among the best investments society could make.


Downloaded from www.jama.com by guest on May 11, 2010

Author Affiliations: Cardiovascular Research Laboratory, Jean Mayer USDA Human Nutrition Research Center on Aging, Tufts University, Boston, Massachusetts (Dr Lichtenstein); Optimal Weight for Life Program, Department of Medicine, Children’s Hospital, Boston (Dr Ludwig).
Corresponding Author: Alice H. Lichtenstein, DSc, Tufts University, 711 Washington St, Boston, MA 02111 (alice.lichtenstein@tufts.edu).
©2010 American Medical Association. All rights reserved. (Reprinted) JAMA, May 12, 2010—Vol 303, No. 18 1857

Financial Disclosures: Dr Lichtenstein reported receiving grants from the National Institutes of Health for cardiovascular disease–related research. Dr Ludwig reported receiving royalties from a book about childhood obesity and grants from foundations and the National Institutes of Health for obesity-related research, mentoring, and patient care.
Funding/Support: Dr Lichtenstein is supported in part by grants from the National Heart, Lung, and Blood Institute; National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases; and the Centers for Disease Control and Prevention. Dr Ludwig is supported in part by career award K24DK082730 from the National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases.
Role of Sponsors: Funding sources had no role in the preparation, review, or approval of the manuscript.
Disclaimer: The content of this commentary is solely the responsibility of the authors and does not necessarily represent the official views of the National Heart, Lung, and Blood Institute; the National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases; or the National Institutes of Health.
Additional Contributions: Simone French, PhD, University of Minnesota, and Nancy Fliesler, Children’s Hospital, Boston, provided thoughtful suggestions about the manuscript. Neither received compensation for their contributions.
REFERENCES
1. Ogden CL, Carroll MD, Curtin LR, Lamb MM, Flegal KM. Prevalence of high body mass index in US children and adolescents, 2007-2008. JAMA. 2010; 303(3):242-249.
2. Franks PW, Hanson RL, Knowler WC, Sievers ML, Bennett PH, Looker HC. Childhood obesity, other cardiovascular risk factors, and premature death. N Engl J Med. 2010;362(6):485-493.
3. Gortmaker SL, Must A, Perrin JM, Sobol AM, Dietz WH. Social and economic consequences of overweight in adolescence and young adulthood. N Engl J Med. 1993;329(14):1008-1012.
4. Dolnick S. The obesity-hunger paradox. New York Times.March 12, 2010. http://www.nytimes.com/2010/03/14/nyregion/14hunger.html. Accessed April 5, 2010.
5. Severson K. Kitchen gadgets take the fast-food mentality into the home. New York Times. March 16, 2010. http://www.nytimes.com/2010/03/17/dining/17house.html. Accessed April 5, 2010.
6. Taveras EM, Berkey CS, Rifas-Shiman SL, et al. Association of consumption of fried food away from home with body mass index and diet quality in older children and adolescents. Pediatrics. 2005;116(4):e518-e524.
7. Thompson OM, Ballew C, Resnicow K, et al. Food purchased away from home as a predictor of change in BMI z-score among girls. Int J Obes Relat Metab Disord. 2004;28(2):282-289.
8. Larson NI, Perry CL, Story M, Neumark-Sztainer D. Food preparation by young adults is associated with better diet quality. J Am Diet Assoc. 2006;106(12): 2001-2007.
9. Nielsen SJ, Siega-Riz AM, Popkin BM. Trends in energy intake in US between 1977 and 1996: similar shifts seen across age groups. Obes Res. 2002;10(5): 370-378.
10. Finkelstein EA, Trogdon JG, Cohen JW, Dietz W. Annual medical spending attributable to obesity: payer-and service-specific estimates. Health Aff (Millwood). 2009;28(5):w822-w831.

COMMENTARY
1858 JAMA, May 12, 2010—Vol 303, No. 18 (Reprinted) ©2010 American Medical Association. All rights reserved.

Με περηφάνια...

Με μεγάλη περηφάνια, χαρά και ικανοποίηση θα ήθελα να σας δείξω τον τρόπο με τον οποίο η εφημερίδα Real news έγραψε για το άλλο blog μου , το http://evasbooks.blogspot.com/ βιβλίο μου.
Τους ευχαριστώ πολύ!!!
Και ευχαριστώ πολύ και όλους-ες όσοι είστε αναγνώστες μου και εκεί!!!

Διεθνές συνέδριο στο Χαροκόπειο.

To INTERNATIONAL CENTER FOR INNOVATION IN EDUCATION
διοργανώνει σε συνεργασία με το
ΧΑΡΟΚΟΠΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Διεθνές Συνέδριο με θέμα:


«EXCELLENCE IN EDUCATION 2010: RESEARCH, STRATEGIC PLANNING AND DEVELOPMENT»


Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο από 8 ως 11 Ιουνίου 2010.


Διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο ανάμεσα στους οποίους και ο Aaron Ciechanover, ο οποίος έχει τιμηθεί με βραβείο Νόμπελ το 2004, θα συμμετάσχουν σε αυτό ως κεντρικοί ομιλητές.


Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου: www.icieconference.net

Για εκπαιδευτικούς από την Ελλάδα ισχύει ειδική τιμή συμμετοχής 50€.



Η Πρόεδρος του Συνεδρίου


Αικ. Μαριδάκη-Κασσωτάκη, Καθηγήτρια
Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων & Προσωπικού
Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

ΥΓ. Σύντομα θα έρθει στο σχολείο σας ως επίσημο έγγραφο προκειμένου να μπορέσετε να πάρετε άδεια.